« All Events

  • This event has passed.

Όσιος Ὤρ – 7 Αυγούστου

7 Αυγούστου

Στη Θηβαΐδα της Αιγύπτου, χώρα που συνορεύει με την Αιθιοπία, ζούσε ανάμεσα στους μοναχούς ένας θαυμαστός άνδρας, ονόματι Ώρ, ο οποίος ίδρυσε πλήθος μοναστηριών. Οι μοναχοί που υπάγονταν στην πνευματική του καθοδήγηση έφθαναν τους χίλιους. Ήταν γέροντας μοναχός ενενήντα ετών, σεβάσμιος με τα λευκά του μαλλιά, και η μορφή του ήταν εξαιρετικά ευπρεπής· το πρόσωπό του εξέπεμπε τέτοια πνευματικότητα, ώστε έδινε την εντύπωση άσαρκου όντος.

Ο όσιος Ώρ άρχισε την ασκητική του ζωή στην εσώτερη έρημο, όπου έζησε επί πολλά χρόνια ολομόναχος, τηρώντας αυστηρότατη νηστεία. Κατόπιν, σύμφωνα με θεία εντολή, εγκατέλειψε την έρημο και ίδρυσε κοντά σε μία πόλη ένα μοναστήρι. Επειδή οι αδελφοί αναγκάζονταν να πηγαίνουν μακριά για να βρουν ξύλα, φύτεψε με τα ίδια του τα χέρια ένα άλσος γύρω από τη μονή· πριν από την άφιξή του εκεί δεν υπήρχε ούτε ένα δέντρο. Έτσι ο όσιος φρόντιζε όχι μόνο για τη σωτηρία των ψυχών των αδελφών, αλλά και για όσα ήταν αναγκαία για τη σωματική τους διαβίωση, ώστε οι μοναχοί να μη στερούνται τίποτε.

Όταν ακόμη κατοικούσε στην ερημική εκείνη περιοχή, τρεφόταν μόνο με χόρτα και ρίζες, που του φαίνονταν εξαιρετικά εύγευστη τροφή. Νερό έπινε μόνο όταν τύχαινε να το βρει, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και της νύχτας το αφιέρωνε στην αδιάλειπτη προσευχή.

Με αυτόν τον τρόπο έζησε μέχρι τα βαθιά του γηρατειά. Τότε, κάποια νύχτα, του εμφανίσθηκε σε όραμα Άγγελος Κυρίου και του είπε:

— Θα γίνεις πατέρας πολλών, διότι θα σου εμπιστευθούν πλήθος ανθρώπων και θα οδηγήσεις πολλές χιλιάδες στον δρόμο της σωτηρίας. Στη μέλλουσα ζωή θα λάβεις τη μισθαποδοσία που αρμόζει στο πλήθος εκείνων που θα κερδίσεις για τη σωτηρία. Μη διστάσεις ούτε να συλλογισθείς πώς θα εξασφαλισθούν τα αναγκαία για τις σωματικές ανάγκες τόσων ανθρώπων· δεν θα σου λείψει τίποτε, αλλά θα έχεις όλα όσα θα ζητήσεις από τον Θεό.

Μετά από αυτό το όραμα, ο γέροντας πλησίασε τις κατοικημένες περιοχές. Αρχικά έκτισε για τον εαυτό του ένα μικρό κελλί και φύτεψε λαχανικά. Εκεί, όπως και προηγουμένως στην εσωτερική έρημο, ο όσιος Ώρ τρεφόταν μόνο με λαχανικά, και μάλιστα σε ελάχιστη ποσότητα· πολλές φορές περνούσε ολόκληρη εβδομάδα τρώγοντας μόνο μία φορά.

Παλαιότερα δεν γνώριζε να διαβάζει. Όταν όμως εγκατέλειψε την εσωτερική έρημο, ο Κύριος του χάρισε το χάρισμα της κατανοήσεως των θείων Γραφών. Όταν κάποιος από τους αδελφούς τού έφερε ένα βιβλίο, το άνοιξε και άρχισε να διαβάζει σαν να είχε διδαχθεί από παλιά την τέχνη των γραμμάτων.

Ταυτόχρονα, ο όσιος Ώρ έλαβε από τον Θεό εξουσία κατά των δαιμόνων. Έφερναν ενώπιόν του δαιμονιζομένους, και τα πονηρά πνεύματα, παρά τη θέλησή τους, φανέρωναν μεγαλόφωνα τα κρυφά θεάρεστα έργα που εκείνος επιτελούσε. Πολλές ακόμη θεραπείες πραγματοποιούσε ο όσιος με τη χάρη του Χριστού, που του είχε δοθεί άνωθεν.

Πλήθος ανθρώπων, επιθυμώντας να ασκηθούν υπό την καθοδήγησή του, άρχισαν να συρρέουν κοντά στον όσιο Ώρ. Σε σύντομο χρονικό διάστημα σχηματίσθηκε μεγάλη αδελφότητα μοναχών, της οποίας πνευματικός πατέρας και οδηγός ήταν ο ίδιος.

Είχε τη συνήθεια να μεταδίδει πρώτα στους αδελφούς την πνευματική τροφή και έπειτα να προσέρχονται στη σωματική. Μόνο αφού μεταλάμβανε των Αχράντων Θείων Μυστηρίων καθόταν στην τράπεζα, όπου δίδασκε τους αδελφούς με θεόπνευστες νουθεσίες ή τους διηγούνταν ψυχωφελείς ιστορίες.

Κάποτε, για την οικοδομή και τη διδασκαλία των αδελφών, τους διηγήθηκε το ακόλουθο περιστατικό:

Ο όσιος Ώρ συνέχισε:

— Είδα κάποτε στην έρημο έναν άνδρα, ο οποίος επί τρία ολόκληρα χρόνια δεν γεύθηκε καμία επίγεια τροφή. Κάθε δύο ημέρες, Άγγελος Κυρίου του έφερνε ουράνια τροφή, η οποία αντικαθιστούσε γι’ αυτόν τόσο την τροφή όσο και το νερό.

Και άλλη φορά έλεγε:

— Γνωρίζω έναν μοναχό, στον οποίο εμφανίσθηκαν δαίμονες με τη μορφή ουρανίων στρατευμάτων και αγγελικών ταγμάτων. Του έδειξαν μια πύρινη άμαξα, επάνω στην οποία βρισκόταν κάποιος που φαινόταν σαν βασιλιάς, περιβεβλημένος με δόξα.

Ο βασιλιάς αυτός είπε στον μοναχό:

— Έχεις αποκτήσει όλες τις αρετές. Τώρα σου απομένει μόνο να με προσκυνήσεις, και θα σε παραλάβω, όπως τον Προφήτη Ηλία, επάνω στην πύρινη άμαξα και θα σε μεταφέρω από εδώ.

Ακούγοντας αυτά τα λόγια, ο μοναχός άρχισε να συλλογίζεται μέσα του:

— Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Εγώ προσκυνώ αδιάκοπα τον Σωτήρα μου, ο Οποίος είναι ο αληθινός Βασιλεύς μου. Αν αυτός που βλέπω ήταν πράγματι Εκείνος, δεν θα μου ζητούσε να Τον προσκυνήσω, διότι γνωρίζει ότι Τον προσκυνώ αδιαλείπτως.

Αφού έκανε αυτή τη σκέψη, απάντησε:

— Έχω τον δικό μου Βασιλέα, τον οποίο προσκυνώ ακατάπαυστα. Εσύ δεν είσαι ο βασιλιάς μου.

Αμέσως οι δαίμονες εξαφανίσθηκαν μαζί με τον ψεύτικο βασιλιά τους και την πύρινη άμαξα.

Όλα αυτά ο όσιος Ώρ τα διηγούνταν στους αδελφούς σαν να είχαν συμβεί σε κάποιον άλλον. Πολλοί όμως από αυτούς γνώριζαν καλά ότι όλα όσα περιέγραφε είχαν συμβεί στον ίδιο.

Ο όσιος ήταν εξαιρετικά πράος, φιλόξενος και ελεήμων προς όλους. Όταν κάποιος αδελφός ερχόταν κοντά του και εξέφραζε την επιθυμία να ζήσει μαζί του, ο όσιος τού έκτιζε κελλί μέσα σε μία μόνον ημέρα. Μόλις άρχιζε το έργο, καλούσε όλους τους αδελφούς, και όλοι έσπευδαν με προθυμία να βοηθήσουν· άλλοι έφερναν πέτρες, άλλοι άμμο, άλλοι νερό και άλλοι ξυλεία. Έτσι, μέχρι το βράδυ το κελλί είχε ολοκληρωθεί. Αφού το παρέδιδε στον νέο αδελφό, φρόντιζε ακόμη να τον εφοδιάσει με όλα όσα ήταν απαραίτητα για τη ζωή του.

Ο Θεός έστελνε πάντοτε με αφθονία στον πιστό δούλο Του καθετί που ζητούσε από Εκείνον.

Σχετικά με τον όσιο πατέρα διασώζεται και το ακόλουθο περιστατικό, το οποίο συνέβη όταν είχε ακόμη μόνο έναν μαθητή. Κάποτε, καθώς πλησίαζε η λαμπροφόρος εορτή της Αναστάσεως του Χριστού, ο μαθητής είπε στον γέροντά του:

Ο μαθητής είπε:

— Γνωρίζεις, πάτερ, ότι τώρα είναι το Πάσχα και πρέπει να το εορτάσουμε, όπως το εορτάζουν όλοι;

Ο γέροντας αποκρίθηκε:

— Ναι, τέκνον μου, αλλά λησμόνησα ότι τώρα είναι το Πάσχα.

Έπειτα βγήκε από το κελλί του, στάθηκε κάτω από τον ανοιχτό ουρανό και ύψωσε τα χέρια του προς τον Θεό. Χωρίς να αλλάξει στάση, έμεινε έτσι επί τρεις ημέρες, βυθισμένος στη θεωρία και την προσευχή. Μετά την παρέλευση των τριών ημερών επέστρεψε στο κελλί του και είπε:

— Να, παιδί μου· όσο μου επέτρεπαν οι δυνάμεις μου, έτσι εόρτασα το Πάσχα.

Ο μαθητής τον ρώτησε:

— Τι έκανες, πάτερ;

Ο γέροντας αποκρίθηκε:

— Για τον μοναχό, η εορτή και το Πάσχα συνίστανται στο να περνά ο νους του, όπως ο Ισραήλ πέρασε με στεγνά πόδια την Ερυθρά Θάλασσα (Έξ. 14), πέρα από τον θόρυβο και τις μέριμνες του κόσμου και να πλησιάζει τον Θεό. Ο μοναχός, απομακρυνόμενος από τον ορατό κόσμο, πλησιάζει περισσότερο τον αόρατο Θεό· όταν όμως προσκολλάται στα γήινα, απομακρύνει τον εαυτό του από τον άυλο Θεό.

Ως πνευματικός πατέρας πολλών αδελφών, ο όσιος γνώριζε τη ζωή και τα έργα του καθενός, ακόμη και εκείνα που γίνονταν κρυφά.

Κάποτε ένας περιπλανώμενος μοναχός, που είχε το πάθος της ψευδολογίας, καθώς πήγαινε να συναντήσει τον όσιο, έκρυψε τα ρούχα του. Παρουσιάσθηκε μπροστά του σχεδόν γυμνός και του ζήτησε να του δώσει ενδύματα. Ο όσιος Ώρ, μπροστά σε όλους, τον έλεγξε αμέσως για το ψέμα του και έφερε τα κρυμμένα του ρούχα.

Όλη η αδελφότητα κυριεύθηκε από φόβο και ιερό δέος, βλέποντας ότι ο διορατικός πατέρας γνώριζε τα κρυφά και τα απόκρυφα των ανθρώπων. Από τότε κανείς δεν τολμούσε να του αποκρύψει οτιδήποτε ούτε να διαπράξει κάτι παράνομο μακριά από τα μάτια του, διότι ο Θεός του αποκάλυπτε τα πάντα.

Αφού οδήγησε πλήθος ανθρώπων στον δρόμο της σωτηρίας, όχι μόνο από τους μοναχούς αλλά και από τους λαϊκούς, ο όσιος Ώρ εκοιμήθη εν Κυρίῳ και μετέβη στις ουράνιες μονές. Κατατάχθηκε στον χορό των μεγάλων οσίων Πατέρων, οι οποίοι παρίστανται ενώπιον του θρόνου του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, του ενός Θεού εν Τριάδι, στον Οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες. Αμήν.

Details

  • Date: 7 Αυγούστου